گفتم:آدم با چشمانش عاشق می شود
                              یا با دلش؟

 سرش را مثل همیشه  پایین انداخت و هیچ نگفت

 در حالی که هنوز دستش در دستم بود

 با هم از روی جوب پریدیم

 عینک دودیش  را درست کرد

    و گفت: . . .

 به سر کوچه که رسیدیم دستش را با عطر خدا حافظی فشار دادم

 دست دیوار را گرفت و به راه افتاد

 شبرنگ عصای سپیدش تا انتهای کوچه به چشم می خورد!

مرغ های روی سیم عاقبت

می پرند با نسیم عاقبت

چشم ماه خیره می شود به ما

صبح و شام بی کسیم عاقبت

از ترانه ی بهار خسته تر

سیب های نارسیم عاقبت

شعر من تمام می شود چه زود

ما به هم نمی رسیم عاقبت

همان طور که گفته بودم در این پست کلیپی را که از شعر خوانی آقای کاظمی

در قند پارسی تهیه کرده بودم برایتان قرار می دهم.

امید وارم خوشتان بیاید.

برای دریافت با کیفیت خوب ایمیل خود را در قسمت نظرات درج نمایید.

آدرس برای مبایل

امشب چقدر دلتنگم...

 نامه هایش را ورق می زنم

 واژه ها را می بوسم

 برای هر دلتنگی ام

 خطی گواهی می دهد

 این بار طه, عسق,یاسین...

 همه را می خوانم

 تا واژه ای راه چشم را به دل وا کند

 بسم الله الرحمن الرحیم!

سلام ای ماه من ای مادر من

چراغ راه من ای مادر من

دلم محراب ابروی تو بوسد

عبادتگاه من ای مادر من!